Op 22 juni zijn we met alle leerlingen van 3C&C naar Krakau afgereisd. Deze schoolreis was een onderdeel van het onderwijsprogramma van C&C en daarmee een verplichte activiteit. Er zijn zes docenten van het CCZ mee gegaan ter begeleiding. Dit waren de heren Heimeriks, Klerks en Bosboom en de dames Haenen, Van de Bovenkamp en Van Ooijen. Jongens en meisjes hadden ieder een eigen slaapruimte. U heeft deze reis kunnen volgen op onze Facebook pagina en op onze site. Hieronder een verslag van de reis van de hand van dhr. Klerks.

Eerste verslag vanuit Polen van meneer Klerks:

Hallo Allemaal op&aan&in het thuisfront,

Het verhaal wordt getikt op een Pools toetsenbord en helaas dat zit iets anders in elkaar dan wat we gewend zijn dus mochten er plotseling een beetje met een Poolse spelling geschreven zijn dan namens de hele crew, przeprosiny! Nadat vanochtend de laatste handelingen voor de reis zijn uitgevoerd m.b.t. de tickets (sommigen moesten eigenlijk zondag al vertrekken ) kon het grote wegen en meten beginnen. Natuurlijk onder de bezielende begeleiding van onze docent wiskunde werd meneer Pythagoras diverse keren uit zijn kist getrokken om de omvang, diepte, hoogte, lengte, breedte en meer van dat soort dingen uit te rekenen. Daarna in allerlei soorten van vehikels richting Eindhoven Airport alwaar we verzamelden en wachten, vervolgens met de tickets door de poortjes mochten lopen, wachten, daarna zakken leeg, riemen af, schoenen uit, deodorant apart, flesjes water inleveren, ipads uit je koffer met zijn allen door de douane, wachten dan zoals dat zo mooi heet boarden, wachten, instappen en.... lift off..... Voor heel veel natuurlijk heel spannend. Later vertrokken dan de planning en toch iets eerder geland dan de planning (wind mee) en weer wachten op de bus die ons van Katowice naar Krakau zou brengen. En tijdens de voor de kids lange busreis deed Pluvius ook nog eens een duit in het zakje. Maar naar mate we Krakau meer naderden klaarde het meer en meer op en opeens stopte de buschauffeur na een aantal rondjes in de stad in de buurt van ons hostel. Drie hoog achter, inchecken, even de kamer verkennen en vervolgens in de groepjes de stad in. En wat een mooie stad. Zeker het centrum is in de avond adembenemend mooi. Nadat iedereen gegeten heeft zijn we terug in het hostel en proberen we de boel rustig te krijgen voor de nacht want morgen staat er wel wat anders op het programma.

Maar dat leest u misschien wel morgenavond....

 "Krakau by night"

Tweede verslag vanuit Polen van meneer Klerks:

Heftig, mooi, ontroerend, hilarisch en nat.

En zo zijn er nog wel een paar bijvoeglijke naamwoorden te vinden en allemaal zullen ze deze dag niet kunnen dekken. Maar om het spoor niet bijster te raken beginnen we bij het begin en dat is eigenlijk de nacht vooraf.

Ondanks het feit dat het een geweldige groep leerlingen is duurde het toch even voordat iedereen begreep dat we te gast waren in een ander land en verbleven in een hostel waar ook andere gasten verbleven. Rond een uur of twee leek het sein brandmeester kunnen worden gegeven maar rond drieen laaide het vuurtje toch weer even op. Maar goed als begeleiding ga je niet mee om goed te slapen dus toen vanochtend de wekker ging sprongen we allemaal fris en fruitig van de militaire matrassen en togen we met goede moed aan voor het programma van vandaag. Nadat er was ontbeten nog even vlug een wandelingetje voor het lunchpakket.

Om een kwartier na elf arriveerde de bus voor een anderhalf uur durende trip naar Oswiecim ofwel Auschwitz-Birkenau. En dan kom je daar aan en wat dan? Dan blijkt dat we een fantastische groep leerlingen hebben die of zeer geinteresseerd was en veel vragen stelden of misschien wat minder interesse hadden maar wel het fatsoen en het respect hadden om mee te gaan in de groep. En dan besef je pas hoe nietig wij als mens zijn. Dan besef je pas wat daar zich allemaal heeft afgespeeld. Gewoon omdat je was wie je was. Niet om wat je gedaan had of juist niet maar omdat je geboren was onder een bepaald gesternte.

We begonnen in het 2e kamp en daarna gingen we naar kamp 1 en eigenlijk was de tijd veel te kort om alles in dit tijdsbestek om een verantwoorde wijze te vertellen. Aan de andere kant was het voor onze leerlingen misschien ook wel precies genoeg. Je kunt ook overvoerd raken met gruwelijkheden zodanig dat het geen effect meer heeft op je eigen bevattingsvermogen. Dus waarschijnlijk komen leerlingen thuis met verschillende verhalen over dit bezoek. Omdat we ook nu weer in de eigen groepjes over het terrein zijn gaan lopen En gelukkig is dat niet erg. Ik weet zeker dat minimaal een paar leerlingen hebben begrepen wat zich daar heeft afgespeeld. Dat bleek wel uit de gesprekken tijdens ons bezoek daar en in de busreis terug want die duurde natuurlijk net zo lang. Op facebook staan enkele fotos om een korte impressie te geven.

Daarna weer in de groepjes gaan eten in de stad. En naast het feit dat vooral het stadscentrum waanzinnig mooi is, is het eten (en eigenlijk alles hier) spotgoedkoop. Ook nu weer zijn er diverse restaurants bezocht en dat is elke keer in het groepje besproken en uitgevoerd. En die maaltijden zijn ook goud waard. Je komt op een andere manier met de kinderen in gesprek en dat is heel mooi.

Na het eten om stoom af te blazen stond er een bezoek op het programma aan het plaatselijke zwemparadijs en als iemand vooraf dit scenario had bedacht dan zou hij voor gek worden verklaard of de oscar winnen voor het beste scenario. De vraag was eigenlijk wat ging er niet mis? Eigenlijk bijna alles en toch is er gezwommen. Dus je kunt ook zeggen het doel is bereikt dus zand erover maar dan zou ik de avond te kort doen.

Ik zal het beschrijven vanuit de groepjes die niets meer wisten dan een bepaalde buslijn te nemen en dan kwam je vanzelf bij het zwembad. Nou, mooi niet dus. Zelfs de inwoners van Krakau, zelfs de politie wist ons niet goed te vertellen welke buslijn er uiteindelijk goed was. Toen we eindelijk de buslijn wisten moesten we nog kaartjes hebben. Die hadden we twee seconden voordat de bus arriveerde. Iedereen instappen, chips, toch verkeerde bus, uitstappen op het goede moment (dankzij de chauffeur) en massaal overvliegen naar de goede buslijn. Stress, bij ons als begeleiders geen enkel moment, de leerlingen waren het lopen wel een beetje zat maar als je om 21.05 uur het zwembad binnen stapt als je daar om 21.00 uur moet zijn dan doe je het toch wel goed. Zeker als de andere groepen met de juiste buslijnen zelfs iets later arriveren.

De terugreis vanauit het zwembad had ook allerlei invalshoeken. De ene helft gaat geruisloos met de bus en benenwagen richting hostel. De andere groep besluit een ommetje te maken en moet door omstandigheden een andere route kiezen waardoor ze iets later in het hostel aankomen.

Kortom met meneer Heimeriks als onbetwiste basketbalkampioen, kijken we terug, moe maar voldaan op een dag met wisselende emoties maar een schitterende dag. Waarschijnlijk ben ik niet helemaal compleet maar ik hoop niet dat iemand mij dat euvel zal duiden. Nu de nacht weer doorkomen en dan weer met volle energie voor dag 3 met o.a. de Krakau-express op het programma.

Krakau stadsfontijn                                Krakau zwemparadijs

Derde verslag vanuit Polen, van meneer Klerks:

Krakau Express, Shoppen en Bowlen

Na een relatief rustige nacht kwam zo tussen half negen en half tien iedereen zijn of haar bed uitgevallen om het Poolse ontbijt te nuttigen al of niet in de ontbijtzaal waar ongeveer 15 mensen tegelijk konden eten. Koffie, thee en meer van soort zaken moesten we allemaal zelf zetten, maken en afwassen daarna.

En dan het grote spektakel De Krakau Express. Dat klinkt heel interessant maar basicly kwam het er op neer of veel lopen of slim handelen. De leerlingen kregen een brochure van 5 foto's (elk groepje had een andere volgorde en verschillende foto's) en de gebouwen die op de foto stonden moesten ze opzoeken en hun begeleider moest dan een foto maken van het gebouw en het groepje leerlingen en dat moest zo origineel mogelijk. Sommigen maakten dankbaar gebruik van de cityroadtourkarretjes, anderen hebben stoer de stad doorkruist. Als ze klaar waren was de laatste opdracht om de jury op te zoeken die ergens in de stad zat (koffie te drinken, kerken te bekijken, duiven te verjagen).

Daarna kon iedereen op het schitterende marktplein dat omzoomd was met restaurants (zoals het Vrijthof maar dan groter en meer) gaan lunchen en mochten de leerlingen even vrij (in principe in drietallen) shoppen. Om drie uur werd er verzameld en ging er een klein groepje even terug naar het hostel (onder begeleiding) en de rest ging naar een grote shoppingmall waar ze helemaal los konden gaan.

Tegen zessen zochten de meeste groepjes (de verbroedering tussen de groepjes werd steeds groter) een restaurant op voor wederom meer dan prima eten voor een bespottelijke prijs. Enige haast was wel geboden want om 8 uur stond de klassieker op de bowlingbaan op het programma. Na dit keer een voorspoedige heenreis arriveerden we in de pittoreske Joodse Wijk om een uurtje de pins om te curven. Bij de docenten ging de eeuwige roem wederom naar meneer Heimeriks en de top 5 bij de leerlingen was:

1. Duncan

2. Noah

3. Mohamed

4. Amber

5. Annebel

Bij de terugreis weer een klein probleempje met kaartjes in de tram wat eigenlijk geen probleem was. Iedereen had het juiste kaartje maar het duurde even voordat we dat hadden opgelost. Meneer Bosboom, mevrouw Haenen en Aleksandra handelden dit prima af en we konden weer verder. Daarna weer een splitsing, sommigen waren en klaar en wilden naar hun kamer, anderen zochten nog een terrasje op (je bent tenslotte niet alle dagen in Krakau).

Op moment van schrijven is het bijna 12 uur en hopen we dat de rust snel in daalt voor de allerlaatste nacht. Morgen alleen nog maar uitchecken, busreisje naar het vliegveld en terugvliegen met veel wachten op het vliegveld. Dus hopelijk, waarschijnlijk geen spectaculaire verhalen meer.

Wij (ik hoop dat ik dit mede namens de hele begeleiding kan zeggen) hebben genoten van onze leerlingen of (als ouders|verzorgers dit lezen) uw kinderen. Natuurlijk ging niet alles naar wens, natuurlijk waren het soms kleine prinsen en prinsesjes maar wij hebben vooral genoten van een fantastische groep leerlingen die mede verantwoordelijk zijn geweest voor het welslagen van deze zeer bijzondere reis naar een schitterende stad, met een gedenkwaardig bezoek aan Auschwitz, hilarische momenten en vooral veel gedaan en veel gelopen. Op sommige dagen tussen de 15 en 20 kilometer volgens de stappenteller.

Een speciaal woord toch voor onze zogenaamde groentjes in de begeleiding. Zij (en zij weten zelf wel wie ik bedoel) hebben zich naadloos ingevoegd bij de zogenaamde oude rotten en daarvoor een meer dan welgemeend chapeau.